|






 |
Het begin
Opgericht op een mooie middag in 1909 in het café Kölder te Millingen. Het
fietsen raakte toen net in de mode en werd nog onderwezen als nu het
autorijden. Het was dus een prestatie om een eind te gaan fietsen. Vandaar
dat Millingen wekenlang gonsde van de geruchten dat een groepje
plaatselijke fietsers op een dag helemaal naar Arnhem zou rijden. Meer dan
zestig kilometer heen en terug. De fietsers zelf beviel dat tochtje best.
Zo goed zelfs, dat ze besloten een echte rijwielvereniging op te richten
en voortaan regelmatig naar alle mogelijke oorden te pedaleren. De leden trokken een wit pak aan en zetten een witte pet met grote klep op. Zo zijn ze zelfs vereeuwigd op een prentbriefkaart.

Uit die gezellige tochtjes zijn de kunstwielrijders van nu voortgekomen.
Dat is langzaam gegaan en beperkte zich aanvankelijk tot zeer eenvoudige
kunsten als slingerrijden en kopstandjes op het stuur. In de grensstreek
waren er meer van deze clubs en die vonden elkaar spoedig voor
wedstrijden. Op de concoursen werden speciale nummers afgewerkt waarvan de
lijnen precies vastlagen. Op den duur werd dat saai. Zo althans vonden de
leden van "Juliana".
De eerste eenwieler
Vandaar dat men speciale nummers gingen maken, volkomen afwijkend van het
kunstrijden zoals gebruikelijk bij de concoursen. Daarvoor waren ook
volkomen afwijkende fietsen nodig. Zoals de eenwieler. De eerste eenwieler
werd trouwens in Millingen geboren. Dat vond tientallen jaren geleden
plaats. Toen "Juliana" met de eerste eenwieler op Duitse concoursen
verscheen, maakte het geweldige furore. Niemand begreep precies hoe de
constructie was en de leden van "Juliana" hielden dit zorgvuldig
geheim. Direct na de demonstratie ging de halve fiets in een jutezak en
niemand die er naar mocht kijken.
Het eerste succes, een eerste prijs in het kunstrijden werd behaald in
Matterborn (Duitland). In 1913 werd weer een eerste prijs behaald in het
Duitse plaatsje Donsbrugge.
Na vele jaren van bloei en successen kwam in 1940 de 2e wereldoorlog. In
1943 werd de vereniging, daar zij de naam droeg van onze toenmalige
koningin Juliana, door de overheersers verboden. De gedwongen evacuatie in
1944 ruďneerde de vereniging geheel, want bij de terugkeer in 1945
waren de kunstfietsen, het vaandel en alle trofeeën verdwenen.
Elke fiets is toen zorgvuldig opgebouwd uit onderdelen die met de hand
pasklaar waren gemaakt. Het moet een ontstellend werk zijn geweest. Neem
zoiets simpels als een zadel. Men hamerde voor elk zadel enkele dagen lang
aan een plaat ijzer totdat het de juiste vorm had. Daarop kwam dan het
leer en dan was dit onderdeel klaar. Maar ook de "gewone" fietsen moesten
stuk voor stuk worden opgebouwd. Jarenlang heeft "Juliana" het met deze
fietsen moeten stellen. Pas in de begin jaren zestig konden nieuwe
rijwielen voor deze sport worden aangekocht. Een Nederlandse
rijwielfabriek (Burgers rijwielen) vervaardigde ze speciaal voor
"Juliana". Geheel verchroomde fietsen met speciale sturen en hulpmiddelen.
In deze jaren brachten de leden een showprogramma dat twee volle uren in
beslag nam en staaltjes van adembenemende hoge school acrobatiek bevatte.
De brand
Na vele jaren van grootse successen en zelfs meerdere deelnames aan het
defilé op 30 april te Soestdijk, gebeurde er in augustus 1973 iets waarvan
men toen dacht dit is het einde van de vereniging. In de nacht van 18 op
19 augustus werd de trainingsruimte volledig door brand verwoest.

Direct na de brand werd er een actie comité, Juliana in-uit de brand,
opgericht. Hieruit is later een supportervereniging voortgekomen. Mede
dankzij de inzet van de mensen welke zitting hadden in het comité,
supportervereniging en de gehele Millingse bevolking was het mogelijk een
nieuw verenigingsgebouw te bouwen. Uiteindelijk na vele maanden hard
werken werd het nieuwe gebouw op 26 oktober 1974 door de commissaris van
de koningin de heer Geertsema geopend.
Het nieuwe begin
Het bezit een eigen trainingsruimte heeft achteraf waarschijnlijk een
keerpunt in de vereniging teweeggebracht. Namelijk vanaf dit moment ging
het de vereniging voor de wind met onder andere de volgende
hoogtepunten. September 1982, het eerste grote optreden in Köln, tijdens de
Polizei en Sportschau georganiseerd door de politie. De choreografie die
toen tijdens een bezoek van een trainingsavond door de organisator werd
voorgesteld wordt, zelfs nu nog, toegepast. Hierna volgden tientallen
optredens enkele plaatsen waar Juliana succes heeft gehad zijn: Aken,
Berlijn, Bremen, Duisburg, Hannover, Hamburg, Kassel, Keulen, Kiel, Linz,
Reutte, Münster, Neumünster, Mülheim, Rostock en Wiesbaden. In 1989 bij
een sportshow in Hamburg waren de organisatoren van de Tattoo uit Halifax,
Canada. Inmiddels heeft Juliana Bicycle Team 3 keer 8 dagen voor circa
12.500 enthousiaste toeschouwers per avond opgetreden in Canada. In 2007
was het Virginia Arts Festival in Norflok USA en de Nederlandse Taptoe in
Ahoy Rotterdam aan de beurt. Voor 2010 is Juliana wederom uitgenodigd om
op te treden tijdens Tattoo in Halifax.
Erik Janssen 28-11-2009
|








 |